Zendemen @ India

Natuurlijk gaat het nog altijd over Delhi, Gurgaon,Narsingpur of de dorpen er rond. Want ga pas over 3 weken aan de trip beginnen hé. En waarom niet eens foto's van die fancy gebouwen waar je het al over had? Awel omdat je die thuis ook vind (wel niet zo veel) en ik dus liever de andere kant laat zien. En dan durf ik niet eens foto's te nemen van de echte armoede in de straten, of de lijken die ik al zag liggen, het is geen zoo hé. Hier voel je de vibes in de straten en ja je kan er ziek worden, maar in België kan je ook hepatitis oplopen als ik het verhaal van Leterme hoor. Nog lachwekkender zijn de gevaren van fijn stof in Bels en de gevaardrempel van smog, als je hier rond loopt dan weet je wat polutie is. Nog een link met eigen land, Sonja Gandhi (nee geen familie van) heeft blijkbaar een decoratie gekregen in de Leopolds orde. Ze hadden hier al schrik dat haar devotie nu towards België alleen zou zijn, hihi. En om dan nog maar met een lach te eindigen. In die fancy gebouwen hier zetten ze borden en 2 guards om de mensen te helpen bij het gebruik van de roltrap. Ja het gaat voor sommige heel snel hier. Of je ziet iemand zitten op een stoel met drie poten langs de weg tussen het vuil, maar wel een gsm met ear-plugs. All Indian!

Ja dan hebben de kids van ons het home het nog goed, als je ziet hoe kinderen zich moeten bezig houden in de straten van Delhi. Onderwijs zou al heel wat problemen oplossen. Ze hebben hier trouwens wel zo'n mobiele school project lopen. Maar die paar oude schoolbussen (wel met boeken en pc's) is natuurlijk niet genoeg om alle moeilijke plaatsen van Delhi te coveren. Dan ook nog te weten dat veel kinderen (ook volwassenen hoor) niet eens geregistreerd zijn en ze bij de bevolkingstelling er wel eens 1 miljoen kunnen langs zitten. Dit doet me trouwens aan het project van Arnout Raskin denken met zijn mobile school, heb zijn link op de blog gezet. Je weet maar nooit wie er wil instappen. Zoals sommige al gezien hebben staan er ondertussen meer links op en ook de ngo in Guatemala waar ik in 2002 zat. Deze site is wel niet meer echt up to date. De guates runnen het nu zelf en hebben een tweede center. Zal daarom weinig tijd overblijven om ook nog eens een site te onderhouden. Net zoals ginder proberen ze me hier ook te bekeren en mij in de kerk te krijgen(pappie van het home is christen), je kan ze niet uitleggen niet gelovig te zijn. Dus vertel ik maar in de geschrifte van Budha te geloven en mij momenteel verdiep in het Hindoeisme ter voorbereiding van mijn trip naar Varanasi. Toch van plan om Mister Ranjan eens te vragen: Waar was god trouwens tijdens de gebeurtenissen in Auschwitz, op vakantie? May the force be with us en tot de volgende.

Sporten is gezond en met een sponsor als adidas komen ze niets tekort hier. Ze hebben kleren en materiaal gekregen. Er was zelfs een vertegenwoordiger uit Duitsland afgekomen om ter plekke te zien hoe dat werkt. En dan laten de gasten zich gaan hé. Nu wilde ze verdomme wel voetballen en als ik het vraag is het nei, only cricket brother. Ja de ngo heeft voor goede sponsors gezorgd. Ik weet uit ervaring dat bij veel grote ngo's geld in de organisatie blijft plakken, daarom verkies ik de kleinere. En hier bewijzen ze dat je het ook groot kan aanpakken. Donaties komen dan ook goed terecht en het grootste deel van Indiërs zelf. Dit soort landen gaat zelf voor hun mensen kunnen zorgen. We zijn geen missionarissen hé, enkel hier voor de jumpstart en ervaring door te geven. Dat de westerse overheden en grote ngo's zich maar bezig houden met de 1 miljard hongerige en echt behoeftige. Niet dat die hier niet zijn hoor, maar er zijn al genoeg ngo's ter plaatse. De wereld moet naar plaatsen als Darfur durven gaan, maar wie gaat de Russen en Chinezen vertellen hun wapenleveringen te stoppen. Ach ik ben me weer aan het opnaaien. Lees eens iets van Muhammad Yunus (nobelprijs voor vrede 2006) die van Grameen Bank, over microkrediet en sociale economie. Hij hoopt zelfs een museum van de armoede in zijn Bangladesh op te richten over tig aantal jaren. En zoals Tura al zong: Hoop doet leven!

Het ziet er misschien wat armoedig uit en je krijgt al eens vreemde bezoekers, maar het is beter dan de straat hé. Alleen het vocht dat is wel een probleem in het home. Normaal is dit een goed klimaat voor mijn reuma, maar heb vd week toch serieus last gehad. Zal maar niet klagen want moet hier geen jaren verblijven. Voor de jongens is het op school ook niet altijd gemakkelijk als ze weten dat ze uit een home komen. Ze zwijgen er ook liever over. Maar soms moet je een opstel schrijven en dan zeg je onbewust dat je 21 broers hebt. Maar dat kan toch niet! En dan is het weer troubles hé, dan is het pesten troef. Heb al gezegd dat hun apja (grote broer) wel eens zal langs komen, als hij tenminste niet krom loopt dan, hihi. Ja hier moet je je harden in het leven. En ze hebben niets aan een sympathieke als dan wel een empathieke Erik.

Dansen iets voor meisjes, vergeet het maar. Iedereen kent natuurlijk die typische bollywood films met hun zang en dans. En ook onze jongens vinden het fijn als er weer eens een dansfeest is op school. Na dagen repeteren en lachen hebben ze hun beste beentje vooruit gezet. En weer die prachtige kleuren hé. De leraressen waren tevreden over mijn lessen engels en hulp bij het huiswerk, maar met mijn hindi werd toch gelachen hoor. Ja de jongens leren mij op hun beurt wat praktische woorden hindi, niet gemakkelijk. Vooral de uitspraak dan, lezen daar maak ik niets van. Even stoefen: Namaste, Aap kaise hain, Theek hai, Mera nam Erik hai, Mé Belgium se hough, Fir mélenge, Mé tum se pjar kartha hough enz...Maar wat wilt dat dan zeggen, awel zoek het maar eens op, hihi. Lezen niet? Allé probeer maar eens: पाकिस्तान पीपुल्स पार्टी आज प्रधानमंत्री en dan hebben ze hier ook nog sanskriet. Ik maar denken dat dit een dode taal was, niet dus. Oftewel nei idd betekent nee, het makkelijkste woord in hindi.

Dacht zal eens wat zwart-wit proberen, maar kleur was misschien toch beter geweest om de naaste omgeving van het home weer te geven. In die plas water zit niet enkel huishoudelijk afval maar ook chemicaliën, de kleur was wat groenig en dan weer rood. Volgens mij dumpen de fabrieken in de buurt hier gewoon alles. Woon hier maar eens. Elke avond is mijn douche-water zwart na het wassen. Kan ook van de NH8 autostrade zijn die hier langs loopt hoor. Van de week nog een record voor mij, in een tuk tuk naar hier gekomen met 17 man!!! Die driewieler autorisjkas zijn kleiner dan in Thailand of Viëtnam hoor, niet te geloven. We geraakten bijna niet vooruit en toch maar volk extra meenemen. Zorg wel altijd dat ik binnen zit want als je achter op zit en dan er af valt op die weg, dan ben je er geweest. En lijken die dumpen ze gewoon voorlopig even in de gracht, het leven gaat door hé.

En als je denkt speelgoed maakt ze blij dan had je hun gezichten moeten zien toen ik fruit en chocolade boven haalde. Was verschillende soorten fruit gaan kopen en had er een lekkere melange van gemaakt. Christelle en Karl hadden mij dan nog belgische chocolade meegegeven, ze hadden een serieuze vooraad van thuis mee, nogmaals dank u wel van iedereen. Ja dat was snoepen en het moest snel want de zon is ongenadig. De tandarts was er natuurlijk iets minder glukkig mee. Ja van de week is die langs gekomen voor een algemene controle. Net als een psycholoog en die was zeer tevreden. Na een goed gesprek met de man in kwestie kreeg ik de bevestiging dat ik juist was met mijn uitspraak. Zijnde: je kan de wereld niet veranderen met dit soort werk maar wel de wereld van die kinderen. En heel belangrijk: zij de mijne! Thank you darlings.

We hadden 3 jarige vd week: Deepak, Sonu en Badal. Hier waren zelfs de mentor-moeders uit Delhi voor afgekomen en hadden vanalles lekkers bij. Ook Kristen een aussie girl die hier een jaar geleden nog gewerkt had was er ook. Die had een doos speelgoed mee en de jongens hadden dus de tijd van hun leven. Maar vooral de blonde haren van Kristen kammen is voor de kleintjes een echt feest. De plastic zwaarden hebben helaas de dag niet meer gehaald, jongens blijven jongens hé. Had Kristen ook verteld dat ik Australië al 2 maal doorkruist had en wist dat de aboriginals land hadden terug gekregen. Maar dat ze nu echt fier mocht zijn op de overheid voor het aanbieden van excuses ivm de verloren generaties. Ons eigen landje mag eens gaan nadenken over wat er met sommige Congolese kinderen is gebeurd. Take a good example please.

Ze proberen er altijd het beste van te maken, zelfs in Chandni Chowk. Zowat de vuilste buurt die ik heb gezien in oud Delhi, allé ja vuil ligt overal in deze stad. Maar hier was echt alles zwart, geen wonder dat Delhi de vlag heeft overgenomen van Mexico-city dat eerst de smerigste stad ter wereld was. Dat had ik zelfs niet eens door toen ik in Mexico was, kun je voorstellen. Dat je hier ziek kunt worden is niet moeilijk, maar eten en chai drinken levert geen gevaar op. Enkel het water heeft mij delhi-belly bezorgt, het spuit er langs alle kanten uit de laatste dagen. Maar dat hoort er allemaal bij hé, incredible India. Als je je afvraagt waar is de schoonheid dan, nou dat is er elke dag opnieuw in het straatleven. Maar vooral in de glimlach van de Indiërs en de kids van het project. Of het leuke gewobbel met het hoofd van ja tot ik weet niet en misschien, te gek. Een praatje slaan. Ik moet hier toch ook dikwijs lachen hoor. En de monumenten + landschappen staan nog te wachten op mijn bezoek in Maart.

In het verleden hadden ze al prachtige kostuums, vandaag houden ze er nog steeds van. Ik heb het niet over de kleurijke sari's of brahmanen in het oranje, maar over uniformen. Scholieren, winkelbedienden, guards en soldaten allemaal even strak in het pak. Die soldaten heb ik gekiekt tijdens de repetitie van Republic Day, want tijdens de optocht mocht je geen camera of gsm mee hebben.Hadden ze schrik dat we Sarkozy (die het feest bijwoonde) van zijn sokken zouden schieten, of wat? Ja de natie was trots die dag en ze zijn nog chauvinistischer dan de Fransen. Iedereen vind India geweldig, zelfs de dalits, ongelooflijk als je de onrechtvaardigheid ziet.Het is eerder Gucci dan Gandhi dezer dagen. Zelfs bij de zestigste verjaardag van Gandhi's dood onlangs was er maar weinig belangstelling.